Türkiye'de boşanma için ayrı yaşamak yeterli mi?

Eşlerin ayrı yaşaması, boşanma sürecinde dikkate alınması gereken birçok faktörden sadece biridir. Türkiye'de boşanma için yalnızca fiziksel ayrılık yeterli görülmemektedir. Evliliklerin sona ermesi, yalnızca ikili ilişkilerin sona erdiğini değil, aynı zamanda tarafların hayatlarının temel unsurlarında ciddi bir sarsıntı yaşandığını da gerektirir. Bu nedenle, yalnızca ayrı yaşamak, yasal olarak boşanma için yeterli bir neden olmayabilir; ortak hayatın yeniden kurulmasının imkânsız hale geldiği durumlar dikkate alınmalıdır.

Eşlerin uzun süredir ayrı yaşaması, başlı başına boşanma sebebi değildir. Boşanma kararı verilebilmesi için Türk Medeni Kanunu'nun 166/1-2 maddesi uyarınca, evlilik birliğinin ortak hayatı sürdürmeleri eşlerden beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığının sabit olması gerekir. 

Yargıtay'ın bu konudaki bazı kararları:

2. Hukuk Dairesi, 2008 tarihli bir kararda uzun süreli ayrılığın boşanma nedeni olmadığına hükmetmiştir. Kararda, tanıkların beyanlarının yetersiz olduğu ve ayrılığın evlilik birliğinin temelinden sarsıldığını göstermediği belirtilmiştir. 

2. Hukuk Dairesi'nin 2017 tarihli bir başka kararında ise, daha önce açılan bir boşanma davasının reddedilmesi ve bu kararın kesinleşmesinden itibaren 3 yıl boyunca eşlerin ortak hayatı yeniden kuramamış olmaları durumunda, ayrı yaşamanın boşanma sebebi olabileceği belirtilmiştir. 

• 2. Hukuk Dairesi, 2008 tarihli bir kararda uzun süreli ayrılığın boşanma nedeni olmadığına hükmetmiştir. Kararda, tanıkların beyanlarının yetersiz olduğu ve ayrılığın evlilik birliğinin temelinden sarsıldığını göstermediği belirtilmiştir. 
• 2. Hukuk Dairesi'nin 2017 tarihli bir başka kararında ise, daha önce açılan bir boşanma davasının reddedilmesi ve bu kararın kesinleşmesinden itibaren 3 yıl boyunca eşlerin ortak hayatı yeniden kuramamış olmaları durumunda, ayrı yaşamanın boşanma sebebi olabileceği belirtilmiştir.